بستن و نوعى از شانه كردن . و ماده شتر خميده كوهان . و ريگ توده ستبر و دفزك . و درخت بسيار شاخ . ميلاب ( mil - b ) ا . پ . ماشوره غليان كه يك سر آن در آب و سر ديگرش متصل بميانه است . مئلاة ( me'l t ) ا . ع . خرقه‌اى كه زنان هنگام نوحه بر كمر بندند . ج : مآلى . ميلاد ( mil d ) ا . پ . نام شهرى . و نام يكى از پهلوانان ايران كه پدر گرگين بود . ميلاد ( mil d ) ا . پ . مأخوذ از تازى - زمان ولادت و روز ولادت . ميلاد ( mil d ) ا . ع . وقت زادن . ميلاميل ( mil - mil ) م ف . پ . ميل تا ميل و از ميل بميل . و قدم بقدم و پى در پى و پيوسته و على التوالى . و همه و همگى و جميع . و درهم آميخته و ممزوج . ميلان ( mayl n ) ا . پ . نام فيلسوفى . ميلان ( mayal n ) م . ع . مال ميلا و ميلانا . ر . ميل . ميلاو ( mil v ) ا . پ . شاگرد و خدمتگار . ميلاوه ( mil ve ) ا . پ . شاگردانه و پولى كه علاوه بر مزد استاد بشاگرد مىدهند . و نويد و بشارت و مژدگانى . ميلاه ( mil h ) ص . ع . امرأة ميلاه : زن سخت اندوهمند و ناشكيباى بر فوت فرزند . ميلاه ( mil h ) ا . ع . باد سخت . و ماده شتر اندوهناك بر گم كردن گشنى كه بهمراه آن پرورش يافته . و ماده شتر سخت و إله بر بچه خود . مئلب ( me'lab ) ص . ع . سريع و جلد و شتاب‌رو . ميلة ( milat ) ا . ع . هنگام و زمان . ج : ميل . مئلة ( ma'elat ) ص . ع . زن ستبر فربه . ميلع ( mayla ' ) ا . ع . اسب تيزرو . و شتر ماده تيزرو . و بيابان بىگياه . و دراز و جنبنده و مضطرب چنين و چنان . و بدون الف و لام نام شتر ماده‌اى . ميلغ ( milaq ) و ميلغة ( milaqat ) ا . ع . خنورى كه سك در آن آب خورد . ميلق ( maylaq ) ا - ص . ع . تيزرو و شتاب‌زده . و نام مردى . مئلق ( me'laq ) ا . ع . مرد احمق . و مردى كه گاه ديوانه باشد و گاه به هوش آيد . ميلولة ( maylulat ) م . ع . مال ميلا و ميلولة . ر . ميل . ميله ( mile ) ا . پ . شبيه بميل و و ميل مانند . و نام جنك‌گاه سلطان محمود غزنوى در تركستان . ميله ( milah ) ا . ع . دشت و بيابان و زمين بىگياه . ميلى ( mayli ) ص . پ . مأخوذ از تازى - آنكه در ميل و اراده و خواهش و آرزوى خود آزاد باشد . ميلى ( mili ) ا . پ . گربه . ميم ( mim ) ا . ع . نام حرف بيست و چهارم از الفباى ابتثى و حرف سيزدهم از الفباى ابجدى . ميم ( mim ) ا . پ . ماخوذ از تازى - نام حرف بيست و هشتم از حروف الفبا . و شراب صاف و خالص و شراب ناب . و چاه . و ميم كاتب : نابينا و كور . و ميم مطوق : آلت مردى . ميم ( mayam ) ا . پ . نام نوايى از موسيقى . مئم ( me'amm ) ا . ع . دليل و هادى و شترى كه پيشرو شتران قافله باشد . ميماس ( mim s ) ا . ع . نام رود خانه‌اى در شام كه بدرياى بحر الروم داخل مىگردد . مئمة ( me'ammat ) ا . ع . مؤنث مئم . ميمم ( moyammam ) ا . ع . پيروزى يابنده بر مطلب . ميمن ( moyamman ) ا . ع . آنكه بركت و افزايش مىآورد . ميمنة ( maymanat ) ا . ع . بركت و نيك‌بختى . و سوى راست خلاف ميسرة . ميمنة ( maymanat ) م . ع . يمن يمنا و ميمنة . ر . يمن . ميمنت ( maymanat ) ا . پ . مأخوذ از تازى - بركت و بختيارى و نيك‌بختى و سعادت . ميمند ( maymand ) ا . پ . نام شهرى از مضافات غزنين . و نام قصبه‌اى در فارس . ميمنه ( maymane ) ا . پ . مأخوذ از تازى - سوى دست راست و جناح راست لشكر . و ميمنه ميسره : راست و چپ . و نيك‌بختى و بدبختى . و صواب و خطا . و راست و ناراست . ميموم ( maymum ) ص . ع . رجل ميموم : مرد به دريا انداخته شده . ميمون ( maymun ) ا . پ . بوزينه و مهنانه . و غلام و بنده . و نام گياهى كه بر درخت پيچد و سياه‌دار و نيز گويند و بتازى كرمة البيضاء . ميمون ( maymun ) ص . پ . مأخوذ از تازى - مبارك و فرخنده و خجسته . ميمون ( maymun ) ص . ع .